نورمن فاستر و همکارانش، در شهر ابوظبی "موزه ملی زاید" را به سفارش حاکم ابوظبی و به اسم خودش طراحی کرده اند.

این موزه که به تاریخ و فرهنگ کشور اختصاص داده شده، پنج برج خورشیدی دارد که همان‏قدر در معماری اثر شاخص‏اند که در مکانیزم ذخیره‏ی انرژی بنا.

منظر طراحی شده در این ساختمان، تپه‏ای را شکل داده که درون آن گالری‏ها قرار گرفته‏اند و پنج برج بال-شکل نیز بر فراز آن واقع شده‏اند. برج‏ها به عنوان لوله‏ های حرارتی عمل می‏کنند و جریان‏های خنک‏کننده را بدون نیاز به الکتریسیته به درون موزه هدایت می‏نمایند.

در مکانیزم حرارتی این برج‏ها، هوای تازه گرفته شده، در لوله‏های خنک‏کننده‏ی زیرزمینی جمع آوری و پس از آن به هوای موزه تزریق می‏شود. از آن‏جا که برج‏ها در قسمت فوقانی گرم می‏شوند، هوا به صورت عمودی و از میان گالری‏ها به سمت بالا کشیده شده و از ونت‏های هوا خارج می‏شود.

"فاستر و همکاران" علاقه‏ی شیخ زاید به شکار پرندگان را به هیبت طرحی معمارانه درآورده‏اند؛ پرندگان زنده نیز در محوطه‏ی بیرونی بنا به وفور دیده می‏شوند.

علاقه‏ی مؤسس این موزه به طبیعت منجر به ایجاد یک باغ در منظر این ساختمان شده است. استفاده‏ی کنترل شده از بازشوها و پنجره‏ها، باعث شده تا فضاهای بیرونی و گالری‏ها به طور مناسبی از فراوانی نور صحرایی در منطقه بهره ببرند.