این موزهٔ ملی‌ نمادی از تاریخ،فرهنگ و انقلاب چینی‌‌ها در زمان‌های مختلف بوده که بخش ابتدایی و اصلی‌ آن در سال ۱۹۵۹ میلادی تکمیل شده و در نهایت به عنوان یکی‌ از ۱۰ ساختمان عمومی‌ مهم و برتر در کشور نامگذاری شده است.

حدود ۱۱ موسسه معماری بین‌المللی برای شرکت در رقابت اجرای این پروژهٔ بزرگ و طراحی ساختار داخلی‌ و خارجی‌ آن دعوت شده اند که در نهایت در اکتبر سال ۲۰۰۴ میلادی گروه معماری ( Beijing) موفق به پیروزی در این رقابت تنگاتنگ شدند.



پس از مذاکرت متعدد،مسولان موزهٔ ملی‌ تاکید کردند که نوع طراحی و ساختار این ساختمان جدید باید به گونه‌ای باشد که ساختمان قدیمی‌ این موزهٔ ملی‌ را زیر سوال نبرده و کاملا همگام با آن پیش رود،به طوریکه این دو ساختمان بتوانند مکمل هم بود و یکدیگر را نقض نکنند.نکتهٔ قابل توجه اینجاست که ساختار پنجره،ستون و سایر بخش‌های مشابه به گونه‌ای طراحی شدند که به نوعی با گویش و لهجه چینی‌ها مطابقت داشته و با آنها سخن میگویند.



طرح ابتدایی موزهٔ ملی‌ در سال ۲۰۰۶ میلادی و زیر سازی آن نیز در سال ۲۰۰۷ میلادی ارائه شد.ساخت بخش شمالی موزه ملی‌ چین تابستان سال ۲۰۰۹ میلادی تکمیل شد و سپس در بهار سال ۲۰۱۱ میلادی کلّ پروژه نام برده به مرحلهٔ بهره برداری رسیده است .



موزه ملی‌ چین با فضای مفید ۱۹۱ هزارو ۹۰۰ مترمربعی خود به عنوانه بزرگترین موزه در جهان شناخته شده که با نوع طراحی قوس و کمان دار خود علاوه بر ارائه تاریخ چین،یکی‌ از قدیمی‌‌ترین فرهنگ‌های این کشور را نیز به نمایش میگذارد.