بنایی که قرار بوده در میدان چهارباغ جنت آباد تهران مبین تخت جمشید باشد با وجود هزینه و تلاش مجریان، بسیار غیر کارشناسی و ناشایست از کار در آمده است.
به گزارش "تابناک"، عاقبت پس از چندین ماه چشم انتظاری ساکنان منطقه جنت آباد در غرب تهران، در سال جدید، حصار آبی رنگ میدان چهار باغ جنت برچیده شد و حاصل ماه ها زحمت مسئولان و دست اندركاران ساخت این میدان در معرض دید شهروندان تهرانی قرار گرفت.
این اقدام و فعالیت شهرداری تهران در ایجاد زمینه های بصری و به ویژه با استفاده از فرهنگ و هنر ایرانی اگر چه جای تحسین دارد اما نحوه اجرا و جزییات آن به گونه ای است که سوالات متعددی را برای آگاهان و متخصصان هنرهای تجسمی در پی داشته است.
یکی از این هنرمندان در گفت و گو با خبرنگار ما، ضمن تقدیر از به وجود آورندگان این نوع تفکرات در تهران، تصریح کرد: پرداختن به آثار معماری و هنر سنگ تراشی به جای مانده از ایران باستان در چند دهه گذشته كمتر مورد توجه مسئولان بوده و پر واضح است كه این بی توجهی نتیجه ای جزاین نداشته كه بیگانگانی كه با این ملت كهن عناد می ورزند و یا اقوامی كه ریشه ای در تاریخ ندارند به خود این جرات را داده اند كه به اشكال گوناگون سیل تهمت و افترا را روانه تاریخ پر افتخارمان كنند، آنگونه كه در فیلم سیصد دیدیم یا میراث كهن ایرانیان را به یغما ببرند و خزاین موزه هایشان را انباشته كنند از آنچه كه متعلق به ماست و یا با بی شرمی تمام دست به جعل تاریخ جغرافیایی ایران بزنند، نمونه اش همین تلاش اخیر برای تغییر نام خلیج فارس.
وی در این باره ادامه داد: از همه اینها كه بگذریم با اولین نگاه به این اثر بی بدیل سوالاتی چند در ذهن نگارنده این سطور نقش بست كه امید دارم شهردار محترم تهران، یا منطقه مربوطه، یا ریاست محترم سازمان زیباسازی شهر تهران و یا هر شخص دلسوزی كه داعیه پاسخ گوئی به یك شهروند تهرانی را دارد پاسخی به آن دهد. این سوالات عبارتند از این که:
ـ آیا انتخاب این طرح از میان چندین طرح بوده و به عبارت دیگر این بهترین انتخاب شماست؟
ـ آیا انتخاب این طرح توسط هنرمندان پیكره سازی یا استادانی زبده صورت گرفته یا مسئولان شهرداری به تنهائی و یا به اتفاق معاونان این كوه مصالح انتخاب شده است؟
این طراح و کارشناس هنرهای تجسمی در ادامه سوالاتش، افزود:
ـ با اتكا به قواعد كدام سبك هنری ابعاد و اندازه های آثار هنرمندان باستانی ایران را كه خصوصیاتش بیانگر اوج قدرت و عظمت تاریخ كهن ایران است نادیده گرفته شده و سرستون هایی بسیار كوچك و متاسفانه همچون مثل یك كاریكاتور، بر روی ستون های نصفه و نیمه قرار داده اید؟
ـ دیگر این که افرادی که در بالای این بنا به عنوان نگهبان طزاحی و ساخته شده اند، لی لی پوتی ها هستند یا كوپیدون های یونانی كه لباس سربازان هخامنشی را به تن كرده اند؟
وی با بیان این که با پرس و جو از دست اندرکاران ساخت این بنا كه در آن میدان مستقر هستند و همچنان زیر ابروی این غول های بی شاخ و دم را بر می دارند، متوجه شده كه ساخت این بنا در میدان چهار باغ جنت آباد تهران بالغ بر سی صد میلیون تومان هزینه داشته است، اظهار داشت: فقط لحظه ای فكرش را بكنید كه اگر قریب چند هزار سال پیش، حجاران و هنرمندان سنگ تراش ایرانی كه جز تیشه و قلم ابزاری نداشتند، به پول رایج آن زمان رقمی معادل آنچه را در بالا آمد دریافت می كردند، با همان امكانات و ابزار ساده، چه اثری را خلق می كردند، آن هم به گونه ای که امروز علاقه مندان از آن الهام بگیرند و البته نماد فرهنگ ایرانی شود؟
وی خطاب به شهردار تهران گفت: قرن ها پیش حكام این سرزمین برای نشان دادن عظمت و اقتدار ایران با گرد آوری بهترین مواد و مصالح و به پشتوانه هنر هنرمندان ایرانی، تركیبی شگفت آور از هنر و معماری را در پایتخت آن زمان ایران ایجاد كردند كه همچنان تا به امروز چند و چونش حیرت و سئوال برانگیز است و دست مایه تحقیقات دانشمندان ایران و جهان و افتخار آفرین برای ملت ایران شده است، اما آیا امروز و با وجود در اختیار داشتن هنرمندان صاحب سبك ایرانی و امكانات فنی كافی، استفاده از مواد و مصالحی که به این کار نمی آید و اگر هم بشود کاری کرد، حتما به این شکل نامناسب در نخواهد آمد، ساخت این چنین بناهایی در شأن میدانی هر چند كوچك اما در پایتخت امروز ایران هست؟
همچنین باید پرسید آیا مفهوم آب نما این است كه فقط محل خروج آب به نمایش درآید، یا سطح آب را هم باید دید؟ اگر باید دید، آن بالا را چگونه ببینیم؟ حداقل عكس های هوائی میدان را كه در اختیار عموم مردم می گذارید؟ آیا به واقع آنچه كه در میدان چهارباغ ساخته اید در جهت ارزش گذاری به هنر و تاریخ هنر ایران است یا در جهت تخریب و تمسخر آن؟
آیا در زمانه ای كه هنرمندان برجسته ایرانی مجبور به فروش آثارشان در كشورهای عربی شده اند بهتر نبود كه به جای ریختن پول مردم به پای یك حوض ساز، سفارش ساخت این آب نما را به یكی از این عزیزان می دادید؟ آیا امكان آن هست كه لیستی از كارشناسان و هنرمندان دست اندركار این عمل خلاقانه را همراه با سوابق هنریشان منتشر كنید؟
آیا چند صد ملیون تومان پول مردم ارزش آن را نداشت كه به جای این حوض مطبق!، اثری، هرچند كوچك اما فاخر خلق شود كه هم به ابعاد میدان بخورد، هم اگر خدای ناكرده روزی مترو از آنجا رد شد و یا مدیری جدید آمد و خواست عمارتی نو بسازد، به راحتی نتواند دستور تخریب این پول هدر رفته ملت را بدهد؟
وی در پایان تصریح کرد: جای شكرش باقی است كه عملیات ساخت این میدان قبل از به سرقت رفتن مجسمه های مشاهیر به اتمام رسید والا ظن و بد بینی امثال بنده، که با صرف سرمایه های عمومی کشور از کارشناسان این هنر در کشور شده ایم، نسبت به سلیقه مسئولان شهرداری به كجا می كشید؟