شركت Hariri & Hariri در سال 1986 به وسیله گیسو و مژگان حریری تاسیس شد. این دو خواهر و شریک، همكاریشان را در عرصه معماری، خیلی زود و زمانیكه هنوز دانشجو بودند با كار بر روی مسابقات مختلف و مباحث تئوری آغاز نمودند.

كاربرد خلاقانه و نوآورانه مصالح، درك روشن از نور و فضا، رویكردی مداوم و پایدار در تمامی پروژه‌هایشان بوده است. در كارهای آنها، حقیقت شاعرانه شرقی و فرهنگ ایرانی به صورتی کلی نگرانه به زندگی و بخصوص به معماری بوده است، انعكاس یافته و نتیجه آن هم فضاهای جالبی می‌باشد كه با استفاده متضاد از مصالح، خلق شده‌اند.

آنها در كنار طراحی معماری، به طراحی مبلمان به عنوان محصول جانبی فضاهایی كه خلق كرده‌اند نیز می‌پردازند. خواهران حریری در مسابقات زیادی شركت كرده و جوایز بسیاری دریافت نموده‌‌اند و آثارشان در نشریات مختلف به چاپ رسیده‌ است:



• برنده جایزه كنگره معماران جوان در سال 1990.

• برنده مسابقه 40under40، یكی از گروه‌های دعوت شده برای شركت در جشنواره خانه‌سازی شهری در هلند.Architectural Record كار آنها را در مسابقه «آینده دارد می‌آید»، در دسامبر 1999، به عنوان یكی از دیدگاه‌های استثنایی برای هزاره جدید، در نمایشگاهی كه در گالری مكس پروتچ نیویورك برپا كرده بود، به نمایش گذاشت.

• بلوك دیجیتالی حریری‌وحریری در مسابقه ساعتچی و ساعتچی كه با عنوان «جایزه سال 2000 نوآوری در ارتباط» برگزار شد، در جمع كارهای انتخاب شده برای مرحله پایانی قرار گرفت.

• آنها در كتاب خود با عنوان WORK IN PROGRESS تجربیاتشان را در زمینه موارد مهمی كه طراحی و تمرین معماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بیان كرده‌اند.
گیسو حریری در سال 1956 در ایران متولد شد. لیسانس معماری را از دانشگاه كرنل در سال 1980 دریافت نمود. همزمان با تحصیل در دانشگاه، در برنامه‌ای مطالعاتی در زمینه معماری هلند و خانه‌سازی مدرن به همراه پروفسور گریگوری لسنیكوفسكی شركت جست. پروژه‌های دانشجویی‌ او در گالری فیلیپه بونافونت در سان‌فرانسیسكو به نمایش درآمدند و در مجله معماری دانشگاه كرنل نیز به چاپ رسیدند. زمانیكه در سان‌فرانسیسكو بود با دفتر جنینگز و شتوت همكاری داشت، در نیویورك هم به عنوان معمار طراح در دفتر مشاورین پل‌سیگل مشغول به كار بود.
از سال 1987، گیسو زمانی را نیز به تدریس اختصاص داده است تا بر اهمیت دوره آكادمیك و فلسفی ضمن تجربه حرفه‌ای تاكید نماید. او به عنوان استادیار رشته معماری در دانشگاه كلمبیا و منتقد در دانشگاه‌های كرنل، مك‌گیل و مدرسه طراحی پارسونز به تدریس و سخنرانی پرداخته است. چندین انستیتوی معتبر و انتشارات سرشناس به دنبال گیسو بوده‌اند تا از وی در هیات داوری اعطای جوایز سالانه خویش استفاده نمایند:

• جوایز طراحی انجمن معماران آمریكا

• جوایز طراحی سالانه I.D



مژگان حریری در سال 1958 در ایران متولد شد. لیسانس معماری خود را در سال 1981 از دانشگاه كرنل دریافت نمود. او نیز همانند خواهرش، ضمن تحصیل، در برنامه مطالعاتی‌ای كه در هلند انجام می‌گرفت شركت داشت.



 در سال 1981، به واسطه دستاوردهای ارزشمندی كه ضمن مطالعاتش برای دریافت فوق‌لیسانس داشت، موفق به دریافت جایزه الكساندر اشویلر شد. مژگان، طراحی شهری را با راهنمایی كالین راو ادامه داد و در سال 1983 فوق‌لیسانس معماری خود را با گرایش طراحی شهری از دانشگاه كرنل دریافت نمود.



 تا زمان تاسیس دفتر حریری ‌و ‌حریری در سال 1986، در شركت جیمز‌استورات‌پلشك و شركا در نیویورك مشغول به كار بود.
ویلای ویلتون توسط دفتر معماری حریری و حریری در شهر ویلتون ایالات متحده آمریکا طراحی شده است. این پروژه در سال 2007 اجرا شد. این ویلا نمایش یک معماری مینیمالیستی در چشم انداز منطقه است. در طراحی ویلای ویلتون از چوب درخت گردوی برزیلی استفاده شده است. این ویلا شامل استخر، اتاق پذیرایی، اتاق خواب، آشپزخانه و حمام است. شیشه های سرتاسری در دور تا دور ویلا، چشم انداز زیبایی را از محیط به کاربر عرضه می کند و روشنایی داخل ویلا را به بهترین نحوپاسخ می دهد. طراحی این خانه تقابلی است با خانه های سنتی موجود، سقف، تسلط گسترده ای بر روی خانه و استخر دارد و طاقِ زاویه دار چوبی، با ایجاد یک سرپناه بیرونی و پوشش دهانه استخر، محیط گرم و جالبی را برای لذت بردن از آب پدید می آورد. گسترش کف چوبی ساختمان به بیرون تا لبه استخر با ایجاد یک میز یا تکیه گاه، به استفاده کنندگان این امکان را می دهد تا با تکیه دادن به آن، لحضات خوشایندی را سپری کنند. فضای داخلی ویلای ویلتون با انعکاس و تابش نور از سطح آب مزین می شود و شرایط ایده آلی را فراهم می کند.